Zmoczyłem się, znowu... Czy ta gra tak na mnie działa, czy może to świadomość, że delektuje się czystą, nieskażoną japońskim kanji, angielszczyzną przemierzając kolejne menusy, słuchając komentarza oraz patrząc na plakietki z nazwiskami piłkarzy, sprawia, że czuję się taki lepszy, wspanialszy, szczęśliwszy od tych z Was siedzących na kursach języka nipponu?

Jedno i drugie. Do PES4 podchodziłem z mieszanką entuzjazmu i wątpliwości. Z jednej strony WE8 pokazało się jako najbardziej zaawansowana część serii, z masą zwodów, wstawek żywcem wyjętych z prawdziwych boisk Europy i świata, większą licencją… A z drugiej – te brzydkie, takie japońskie, oscylujące w granicach trzydziestu klatek na sekundę zwolnienia. I jak to Marcelli słusznie wspomniał, jeśli w PES4 ten błąd nie zostanie wyeliminowany, to ciężko będzie mu wystawić chociażby mocną ósemkę. Od razu Was zmartwię… jest dobrze!


Return of the big game
Po serii titlescreenów moim oczom ukazuje się to samo, prezentujące urywki z meczów, utrzymane w klimacie zeszłego Euro intro. I tutaj skończyłbym pisanie o intrze, gdyby nie dwie ciekawostki. Pierwszą z nich jest oczywiście wstawienie w filmik Roteiro zamiast obrzydliwego Pelisa. Jakoś oglądanie rendera utrzymanego w klimacie mistrzostw Europy gryzło się z występującą w głównej roli Pelias. Teraz jest już ok., srebrniutka Roteiro spełnia należycie swą powinność i lata szybciej niż wynosi czas reakcji bramkarza, przebija mury i w ogóle. Drugą – zaskakującą nowinką jest pojawienie się loga PES League. Widoczne jest raz, przez kil… Co to jest PES League? Są to rozgrywki organizowane w Anglii i polegają na wyłonieniu najlepszych graczy z każdej prowincji (naszych województw), aby później rozegrali oni finał kraju w Londynie. Zjawisko to jest zakrojone na szeroką skalę, a że europejski oddział ma swą siedzibę w Anglii, to impreza ma wsparcie z ich strony. Widać jak to procentuje, każde rozgrywki chciałyby być reklamowane w intrze ich macierzystej gry. Fajny motyw. No nic, wciskam start, bo nie mogę znieść, że w Polsce w poszczególnych województwach do takiego przedsięwzięcia zgłosiłoby się całych pięciu graczy.

Must love that english accent
Jezu. Czy co roku, za każdym razem gdy przechodzę do ekranu tytułowego z napisem wskazującym na wciśnięcie Startu na padzie musi mnie witać ten sam obrzydliwy angielski, arystokratyczny głos mówiący “Pro Iwuloszyn Saker Fou(z akcentem na “u”)” ? Olewam to, gdyż mam takie przeczucie, że znowu wyłączę po jakimś czasie dźwięk. W menu zmian brak. Oczywiście wszystko w wersji zrozumiałej dla mieszkańców Unii Europejskiej w zależności od upodobań językowych. Oglądam trochę Cartoon Network, toteż wybrałem język angielski (a wiedzieć Wam trzeba, że przede mną były do wyboru jeszcze niemiecki, hiszpański oraz fhancuzki). Wszystkie menusy, okienka, tabelki w końcu dostępne i czekające na odkrycie. A wśród nich Master League, dżungla piłkarska, esencja serii. Ale zanim przejdę do ML pozwolę sobie wspomnieć o mniej ważnych trybach. Na pierwszy ogień idzie Training. Czemu? Ano temu, że trening jeszcze nigdy nie był TAAK rozbudowany. Oprócz standardowego dowolnego biegania ludzikami, strzelania wolnych i koszenia od tyłu bez konsekwencji mamy do wyboru Challenge trening, w którym wykonujemy z góry zaplanowane zadania. To było rok temu. W tej edycji Konami dodało Situation Training, w którym możemy wyćwiczyć się w odpowiednim reagowaniu na daną sytuację na boisku. Najważniejszą nowością jednak jest Beginner training, czyli po prostu samouczek. Zostają nam zaserwowane reguły gry w piłkę nożną, podstawowe techniki gry w piłkę nożną, a wszystko to okraszone animacjami tak, aby debi… początkujący i pełni nadziei gracze mogli w stu procentach załapać o co chodzi. Na koniec można sobie pyknąć swobodny meczyk defaultową drużyną z Master League z zawodnikami posiadającymi same podwójne dziewiątki w statsach. A później gadają, że PES to taki trudny i nieprzystępny. Teraz już nie będą.
Edit Mode. Najbardziej, powtarzam – NAJBARDZIEJ skomplikowany edytor jaki pojawił się w grach piłkarskich na konsole. Ludzie, tu można ustawić nawet grubość łydek, poziom wystawania brzucha, a edycja fryzury to już poezja, niech ktoś spróbuje zrobić coś, co przypomina jego fryzurę w dziesięć minut, to złożę mu hołd. Multum opcji, jeszcze więcej aspektów do edycji wyglądu zawodnika. Co się tyczy strojów – można własnoręcznie zaprojektować logo sponsora i wstawić sobie nawet logo Biedronki do uprzednio przygotowanej drużyny półtorametrowych, w zaawansowanym stadium ciąży, niewolnic. Przykłady gotowych strojów są zgodne z oryginałami, ale Konami musi jeszcze nad tym popracować, bo wzorów strojów Celtcu, czyli charakterystycznych pierścieni już nie było. Zamiast tego, mamy jakże oryginalne, wykwintne, prowansalskie koszulki z SERDUSZKIEM na środku. Kto za to zapłacił? No kto? Można sobie zmienić nazwę pucharu świata na Regionalne Mistrzostwa Powiatu i ograć podwórkową drużyną takich leszczy jak Ronaldo, Beckham, czy Ronaldinho. Wszystko to z oficjalną piłką – czarno białą biedroną.

Believe In Footy
Udało mi się zaprząc moją drużynę do gry, ale nie były to niewolnice, ale Barcelona posiadająca w swoim składzie niedawno nabytych Larssona, Deco, Eto’o i Gyuly’ego. A teraz konkurs: Które słowo w poprzednim zdaniu kompletnie nie pasuje do wizerunku piłek spod znaku KCET? Liczę do dziesięciu. Raz, dwa… Dobra przegraliście. To słowo to „niedawno”, bo ilekroć odpalałem nową część PES’a, to tyleż samo razy pytałem się Boga „Czemu oni nie wydadzą tych pieniędzy na licencje i nie uaktualnią składów?”. Sytuacja odwróciła się o sto osiemdziesiąt stopni, gdyż Konami nie tylko zaktualizowało stroje, dodało drużyny awansujące w poprzednim sezonie do pierwszych lig, ale też uwzględniło zawodników przybyłych jeszcze w sierpniowym oknie transferowym! Brawo, bardzo miła niespodzianka. Skoro jesteśmy przy licencjach, to należy wspomnieć, ze drużyny La Liga, Serie A i Ehre Divisie są na całkowitej licencji i możemy podziwiać piękne stroje, oryginalne nazwiska, flagi i wiele więcej. Niezły progres względem WE8. Zacznę więc może grać…

The Crowd are waiting
Powiem krótko. Dzięki temu, że zniknął problem zwolnień (mowa o 50hz, czyli formacie PAL’owskim) gra się po prostu idealnie. Akcje mają swoje tempo, szybkie, dynamiczne. Często można strzelić z zaskoczenia, niesygnalizowanie. Zwody to temat na oddzielny artykuł. Strzał z krzyżaka to mistrzostwo świata, a wykonywanie wolnych we dwóch, dzięki temu, ze czas między wypuszczeniem piłki a strzałem się wydłużył, to czysta przyjemność. Bramkarze… Za komentarz do ich umiejętności i inteligencji niech posłuży fakt, iż po przelobowaniu Van Der Sara, ten rzucił się za piłką, biegł do końca i wślizgiem wybił ją tuż sprzed linii bramkowej na róg. Grafika jest jeszcze ostrzejsza, animacja mega-ultra-kombos-chocobo płynna. Ja nie mam pytań, rozpoczynam Master League.

Believe In Your Dreams Pierwsza zauważalna nowość, można sobie stworzyć drużynę od zera. Czyli wyedytować stroje, flagę, zawodników, przypisać stadion i rozpocząć rozgrywki przed chwilą stworzoną drużyną. Ja tam miałem dużo funu grając swoimi Sianokosami, ale szybko wróciłem do rzeczywistości i rozpocząłem prawdziwą grę o mistrzostwo. Mamy cztery Ligi, w każdej po dwie dywizje. Po każdym meczu można przeczytać aktualności, przejrzeć listę transferów, poczytać o zawartości ML. Wszystko ulokowane w okienku, z którego wybieramy interesujący nas temat. Miałem do dyspozycji kalendarz, informacje o lidze, pucharach, rekordach, informacje o rynku transferowym, przewidywanych zarobkach, rozwoju, bądź cofaniu się moich zawodników. Ciut nie jakiś manager, ale na tym właśnie polega czar ML. Można siedzieć, dłubać w transferach, tabelkach, wykresach, formacji drużyny. Raj, istny raj. Aha, czasem można rozegrać jakiś mecz i trening, co by nasi nie stracili kondycji. Oczywiście im lepiej się gra, tym więcej kasy dostaje się z urzędu, awansuje do mocniejszych lig wygrywa puchary, stare dobre WEFA i zostaje się królem strzelców. Czekajcie… moja Roma, muszę iść.

Who’s the Daddy?
Zauważcie, że seria od KCET jest chyba jedyną, która za każdą częścią idzie do przodu, sięga po nowe rozwiązania zachowując przy tym te stare i dobre. Przerzuciłem się na hiszpański komentarz, bo przynajmniej nie ponarzekam na głupoty jakie panowie komentujący wygadują z prostego powodu nieznajomości tegoż języka. Dopełnieniem snu byłoby w końcu móc zagrać z kimś z drugiego końca świata, ale tym razem na przeszkodzie stanął Bill i jego wielki… portfel, bo tylko to ma duże. Niestety, Online tylko na Xboxa. Nawet PC zostało pozbawione tej przyjemności. Ale to i tak wielki krok naprzód. Zanim pójdę, powiem, że PES4 spełniło moje wymagania ponad normę. Nie ma tych durnych zwolnień, komentarz jest znośny, gameplay poszedł znowu do przodu. Są widoczne małe niedoróbki, ale zważywszy iż jest to wersja testowa, jestem dobrej nadziei co do efektu końcowego, który to będziemy mogli wspólnie obserwować już 22 Października. Gdzie ten pad, mamo! Jaka szkoła?