Każdemu maniakalny gracz dochodzi do takiego momentu, w którym odkrywa wszystkie tajniki danego produkt, wszystkie karty przeciwnika przez co uczucie początkowej fascynacji zastępuje znużenie, a z czasem totalne zniechęcenie. Gra wędruje na półkę.

Właśnie doszedłem do ostatniego etapu życia produktu, oraz ostatniej chwili przebywania na forum. I tak, aby coś po sobie zostawić poniżej zaprezentowałem, krótki, ale mam nadzieje treściwy poradnik dzięki, któremu nowi gracze udoskonalaną swoją grę, a zaawansowani rozerwą na strzępy bramkę komputera, samemu nie tracąc gola.

Poniżej przedstawione zasady gry przede wszystkich sprawdzają się w dobrych drużynach (nie koniecznie z gwiazdą). Wynika to przede wszystkim z podejścia programistów, którzy z nieznanych zawodników uczynili piłkarskich analfabetów. Przez co pomimo dobrego ułożenia taktycznego drużyna nie strzela bramek, a traci je w komicznych sytuacjach. Prawda o tej grze jest brutalna. Wygrywa się umiejętnościami, a nie taktyką (ta jedynie pomaga).


Ustawienie optymalne, jedno na wszystkie formacje komputera.

1. Formacja.
W XXI wieku formacją, która ma gwarantować idealny balans między obroną, a atakiem to 4-4-2. Pomimo starań programistów, aby ich produkt w sposób rzetelny odzwierciedlał piłkarskie zmagania idealnym, zbilansowanym rozkładem jest formacja 3-5-2 (o czym sami się przekonacie). Linie obrony złożonej z 3 (LB, CB, RL) obrońców umieszczamy na polu karnym pomiędzy, linią wyznaczającą jego koniec, a linią określającą sterze bezpieczeństwa, nietykalności bramkarza. Linia pomocy, złożona z 5 graczy rozłożona jest w następujący sposób. 3 (DMF, CMF, AMF) umieszczamy (tak, aby powstał zygzak) na kole środka boiska, pierwszego bliżej obrony, drugiego na środku, a trzeciego bliżej linii ataku. 2 (LMF, RMF) rozmieszczamy, bardzo blisko boków końca boiska, przed linią ataku. Atakujących ustawiamy wg klasycznego ustawienia 3-5-2.

IPB Image
Strefa niebieska - LB/CB/RB,
Strefa zielona A - DMF/CMF/AMF
Strefa zielona B - LMF/RMF
Strefa ataku - C/C


2. Ustawienie linii obrony.
Nie ma co się rozwodzić nad tematem, istnieje tylko jedno rozsądne ustawienie B, B.

3. Strategie meczowe.
Można, ale nie trzeba ich stosować. Większość z użytkowników podczas gry wykorzystuje pressing oraz kontratak. Osobiście ich nie polecam, gdyż znakomicie je zastępuje opcja balansu ataku i obrony. Na siłę można grać atakiem lewej lub prawej strony, gdyż ruch obrony przeciwnika jest proporcjonalny do ruchu naszych atakujących. Przez co komputer udostępnia nam jedną stronę boiska. Aż prosi się o przerzut.

4. Strzałki obrony i ataku.
O ile te pierwsze powodują wyraźne zmiany w sposobie poruszania się zawodników, to te drugie stanowią totalną fikcję, co idealnie widać po napastnikach, którzy bez względu na kierunek strzałki ruszają się tak, jak im każe niezmienny kod gry. Reasumując. Nie ma żadnego sensu babranie się w ustawieniach strzałek ataku. Wracając do obrony. Linie obrony ustawiamy w sposób oczywisty (szybki powrót), tak samo DMF, zmienna następuje przy CMF (średnie), resztę zawodników nie obciążamy grą defensywną.

IPB Image

5. Balans ataku i obrony.
Bodajże najistotniejsza kwestia gry (o czym dalej). Oczywiście ustawiamy go w sposób manualny.

IPB Image
Kolor zielony oznacza standardowe ustawienie drużyny, manipulacja w górę lub w dół odpowiednio oznacza zmianę nastawienia drużyna na bardziej ofensywne lub defensywne. Szczególnie ważne jest, aby przed rzutem rożnym wykonywanym przez przeciwnika zmienić ustawienie na defensywne.

6. Indywidualne krycie.
Bardzo dobrze się sprawdza w przypadku, gdy w składzie przeciwników są 1-2 gwiazdy. Do agresywnego pokrycia wykorzystujemy pomocników DMF, CMF.

7. Skład.
Nie będę się tutaj rozpisywał na temat poszczególnych piłkarzy, wspomnę tylko o dwóch zasadach, dzięki którym gra, zwłaszcza obronna stanie się przyjemniejsza. Po pierwsze pozycje boczne określają nam, jaką nogą powinien grać zawodnik (lewa to LB, LMF, napastnik po lewej stronie). Jak widać po kilku składach zaprezentowanych na forum, nie dla każdego jest to oczywiste. Po drugie na pozycjach CB, DMF ustawiamy najwyższych, najskoczniejszych obrońców.

8. Gra obronna.
Jedna główna zasada gry obronnej może wam się wydać niedorzeczna, gdyż aby skutecznie bronić nie należy grać obrońcami, a pomocnikami. Tymi pierwszymi ruszamy tylko jeśli jesteśmy pewni, że odbierzemy piłkę, albo komputer przeniósł grę na skrzydła. Nasi obrońcy pozostawieni pod dowodzeniem komputera lepiej ze sobą współpracują, nie doprowadzają do tak zwanego wożenia, i praktycznie eliminują dryblingi napastników przez środek naszej obrony. W sytuacji gdy tracimy piłkę czym prędzej przełączamy się na defensywnego pomocnika, którego ustawiamy w pozycji między dwóch zawodników, do których komputer najprawdopodobniej poda. Następnie pulsacyjnie uderzamy w square.gif , aby przeciwnika zmusić do gry. Najczęściej jest to podanie to tyłu, bądź dalekie do boków. W drugim przypadku wybieramy bocznego obrońcę i dobiegamy do piłki. Jeśli napastnicy są blisko pola karnego to komputer często stosuje podanie na wychodzącego, wrzucając piłkę nad naszą głową. W takim przypadku nie bawimy się obrońcą, ale wychodzimy do piłki bramkarzem - triangle.gif . Kolejna sprawa to sytuacje 1 na 1, zdarzają się one niezwykle rzadko (tylko jak zaniedbamy opcje balansowania). Jednak o ile już dojdzie do takiej sytuacji to najlepiej od razu agresywnie wcisnąć wyjście bramkarza, zrobić kilka metrów i puścić przycisk. W takiej sytuacji napastnik często kontynuuje szybki bieg wyrzucając piłkę przed siebie. Nam pozostaje tylko ponowne uruchomienie bramkarza i złapanie piłki. Zmorą wielu graczy są rzuty wolne, rzuty rożne wykonywane przez komputera. Rzeczywiście na początku swojej zabawy zdecydowana większość bramek traciłem z rzutów rożnych. Jednak jest na to sposób. Po prostu, jak czujemy, że piłka wyleci na rzut rożny (podobnie jest przy naszym faulu) szybko wykonujemy ruch polegający na kilkukrotnym wciśnięciu l2.gif + r2.gif . Czyli wykorzystujemy wspominaną już przeze mnie opcję balansu. Kolor niebieski poinformuje nas, że gra ustawiona jest na obronę, a w polu karnym zobaczymy dużo naszych zawodników. Wygranie pojedynku główkowego przez komputer staje się wręcz niemożliwe. Po przejęciu piłki wciskany l2.gif + r1.gif , aby powrócić na standardowe ustawienie, 3 środkowa opcja.

9. Atak.
Formacja 3-5-2 pozwala nam na wykorzystanie wszystkich możliwych sposobów na zdobycie bramki. Trzeba tylko dobrze czytać grę, i w przypadku rozegrania ataku pozycyjnego nastawić drużynę na atak. Czyli balans, na czerwony, l2.gif + r1.gif . Jeśli dysponujemy dobrymi zawodnikami, to warto przez chwilę zatrzymać się na stronie przeciwnika, tuż za linią środka boiska i wymieniać piłkę pomiędzy DMF, CMF, AMF. Po 3-4 podaniach zobaczymy, że obrona komputera się kotłuje i wychodzi dwoma zawodnikami do naszych pomocników. Na co czekaliśmy. Najczęściej są to boczni zawodnicy, przez co nasz LMF, RMF zostaje bez obrońcy. Rozszarpana obrona komputera ruszy w stronę swojej bramki. My natomiast może wrzucić piłkę do napastników na tzw. lamę (nie polecam), główkę, lub wycofać do CMF, AMF, którzy mogą strzelić z dystansu, bądź podać do napastników, no i oczywiście wjechać na pole karne, lub strzelić. Brzmi to dosyć skomplikowanie, ale po czasie sami zaobserwujecie, jak w sposób czytelny rusza się obrona komputera. Biegają za piłką, nie trzymają napastników.

10. Część ataku, zwody.
Tylko jeśli dysponujemy bardzo dobrymi graczami, na poziomie 80 punktów. Najskuteczniejsze są te najprostsze. A takim zdecydowanie jest r2.gif + kierunke w dół bądź w górę. Szczególnie dobrze sprawuje się gdy piłkę ma LMF/LB, czy RMF/RB. Zasada jest prosta, gdy nasz zawodnika otrzyma podanie z opisywanej powyżej sytuacji (podania z DMF, CMF, AMF), przez co znajdzie się za obrońcą komputera, wciskamy szybko 3xR1, tylko raz, następnie zwalniam pozwalając na to, aby komputer do nas dobiegł. W sytuacji, gdy jest przy naszym boku stosujemy R2+kierunek do wewnątrz boiska. W przypadku mistrzów dryblingu wychodzi w 95% przypadkach. Te rozwiązanie genialnie sprawdza się w kontratakach, zwłaszcza, gdy nasza drużyna gra w ustawieniu balansu na defensywny (jednym zawodnikiem można zdziałać cuda).
Drugi banalny, niezwykle skuteczny zwód polega na przerzucaniu piłki pomiędzy jedną a drugą nogą. Wychodzi genialnie w przypadku świetnych techników. Sposób na to jest taki. Trzymając strzałkę o kierunku linii ataku wciskami góra, bądź dół. Tylko raz. Tym prostym zagraniem można oszukać najlepszych obrońców przeciwnika. Ba, wykładają się na nim mistrzowie obrony. Opisując nieco bardziej szczegółowo. Gdy obrońca jest tuż za nami, zwalniając wykonujemy ruch strzałką w wewnętrzną stronę boiska. Komputer w 95% przypadkach wykonuje niecelny wślizg. My biegniemy dalej. Przy dryblingu należy pamiętać, że optymalna sytuacja do tej zabawy występuje, gdy obrońca jest tu, tuż za nami. Jeśli jest przed naszym zawodnikiem to zwalniamy i w odpowiednim momencie wybieramy r1.gif plus kierunek ruchu, bądź r1.gif + r2.gif , i powtarzamy schemat z banalnymi zwodami. Kolejna sytuacja. Gąszcz obrońców, czyli gra na faul. Znów tylko dla mistrzów dryblingu. Właściwie gramy wg drugiego schematu. Proste gra strzałkami.

11. Rzutu rożne.
Element po którym strzeliłem z 30 bramek w ML. Odwracamy sytuację z gry obronnej. Zamiast l2.gif + r2.gif wybieramy l2.gif + r1.gif (przed tym, jak zmieni się ujęcie kamery). Wykonujemy go ze standardowymi ustawieniami, a pasek sił lądujemy na 50%. Ewentualnie po załadowaniu paska wybieramy prawy bądź lewy kierunek. Wyjaśnię dlaczego używamy standardowych ustawień. Wszystko przez losowość zdarzeń. Producenci gry zadbali o to, aby gracz nie mógł stworzyć 100% działającego schematu. I tak gry, zawodnik kopnie piłkę z tej samej pozycji, pod tym samym kątem, z tą samą siłą przy kilku sytuacjach leci w zupełnie inny sposób. Ręczne ustawianie nie ma sensu.

12. Rzuty wolne.
Podobnie jak powyżej. Chociaż wśród użytkowników powstał pogląd, że najlepiej skierować piłkę pomiędzy głowami 1-2 obrońcy, licząc od bliższej linii bocznej, pasek siły dać na 40-45%, a pod koniec wcisnąć l1.gif , lub r1.gif . Jak życie pokazało nawet, gdy dobrym zawodnikiem wykonamy strzał z pozycji absurdalnej (ekran ustawimy daleko poza murem, wybieramy kierunek podkręcania, i l1.gif lub r1.gif ) to piłka potrafi wpaść do bramki. Wyjście z tej sytuacji jest jedno. Nie kombinowanie, ale powtarzanie tego samego zagrania, przy każdej próbie strzału. Losowość w końcu zadziała na naszą korzyść.

13. Rzut karny.
Znów rządki prostota. Strzelamy nisko po ziemi, w sam środek bramki. Bronimy wg nogi strzelającego, tj. odwrotnie. Lewa noga to prawy kierunek, czy w dół, czy w górę sami musicie zdecydować.

14. Koniec.
Chyba opisałem wszystkie elementy mojej taktyki. Trzymając się faktów w ML w jednym sezonie, w lidze strzeliłem 84 bramki (rzadko stosując grę na żyletę, oraz nie parłem jak szalony do przodku, blisko 240 podań na mecz, mówi za siebie o moim stylu gry), a straciłem 12 (4 w ostatnich 4 spotkaniach, opanowało mnie wspomniane znużenie). Na pewno wyksztusicie z tego lepszy bilans stracony do strzelnych niż ja (72).

Do zobaczenia w dniu premiery PES 7.